W Brazylii panuje umiarkowany klimat, dlatego sezon turystyczny trwa właściwie cały rok. Przyjeżdżając w okresie od kwietnia do listopada, traci się możliwość uczestnictwa w karnawale, za to unika tłumów i upału. Na wyprawę do Amazonii najlepszy jest lipiec i sierpień, kiedy deszcze nie padają przez cały dzień, a poziom wody w rzece nie osiągnął jeszcze najniższego stanu. Najcieplej jest od grudnia do lutego (latem), wtedy też większość Brazylijczyków udaje się na wakacje.
Temperatura latem przekracza 30°C, co jest normą, np. w okolicach Rio de Janeiro i na północnym wschodzie. Przez resztę roku temperatury oscylują w granicach 25-35°C. Najbardziej obfite opady występują w dorzeczu Amazonki. Powszechne przekonanie, że na tych terenach panują nieznośne upały, nie jest prawdziwe - średnia temperatura nie przekracza 27°C, natomiast wilgotność powietrza jest wysoka. W niektórych rejonach na północy okres od grudnia do marca przyjęło się traktować jako zimę, gdyż wtedy notuje się tam najwięcej opadów.
Wpisz interesujących cie kraj i szukaj ofert turystycznych
Rio de Janeiro
Widok z Corcovado na Rio de JaneiroCidade maravilhosa (wspaniałe miasto) - jak określa się Rio - leży w jednym z najpiękniejszych zakątków świata, pośród pokrytych zielenią wzgórz, a do tego szczyci się wielkomiejską atmosferą i urodą cudownych plaż. Mieszkańcy, zwani cariocas, słyną z gorącego temperamentu, a ich dionizyjska natura ujawnia się najpełniej w karnawale. Słoneczne plaże, samba i futbol, piwo i caipirinhas (koktajl na bazie cachaça - rumu z trzciny cukrowej) to symbole tego radosnego bytowania. Ale oczywiście 7-milionowe miasto nie jest wolne od problemów - nędzy, przemocy, narkotyków i korupcji policji.
W stolicy obowiązkowo trzeba wybrać się na plaże Ipanema i Copacabana, zobaczyć tańczących sambę w Lapa, wjechać na Pao de Açúcar, pospacerować po dzielnicy Santa Theresa, obejrzeć widoki z Cristo Redentor i futbolowe szaleństwo na stadionie Maracana. Miasto można podzielić na dwie strefy: przemysłową i robotniczą zona norte (strefa północna) i zona sul (strefa południowa) ze słynnymi plażami, zamieszkaną głównie przez klasę średnią. Większość muzeów oraz budynków w stylu kolonialnym skupia się w Centro, najstarszej części miasta, oddzielającej od siebie obie strefy.
Najbardziej atrakcyjne dzielnice przylegają do wybrzeża Baía de Guanabara (zatoka Guanabara) i Atlantyku. Tereny na południe od Centro zajmują przedmieścia Lapa, Glória, Catete, Flamengo, Botafogo i Urca z charakterystycznym Pao de Açúcar (Głowa Cukru). Dalej na południe ciągną się Copacabana, Ipanema i Leblon.
Pao de Açúca
FortalezaPao de Açúcar - Głowa Cukru to oszałamiające miejsce. Z tego słynnego wzgórza (396 m n.p.m.) Rio i Baía de Guanabara jawią się bez wątpienia jako najpiękniejszy zakątek świata. Najbardziej urokliwy widok rozciąga się stąd o zachodzie słońca w pogodny dzień. Nie warto wjeżdżać na górę między 10.00 a 11.00 i 14.00 a 15.00, gdyż wtedy przybywa najwięcej turystów. Corcovado i Cristo Redentor
Widok z Corcovado (Garbus, 710 m n.p.m) jest równie oszałamiający jak wznoszący się na wzgórzu posąg Cristo Redentor z ramionami otwartymi w zapraszającym geście. Widoczna z każdego punktu miasta postać Chrystusa Zbawiciela wywiera szczególne wrażenie nocą, gdy zdaje się płynąć po ciemnym niebie. Na górę można dojechać taksówką, ale zdecydowanie ciekawsza będzie wyprawa kolejką zębatą (co 30 min; 8.30-18.30).